مدارس امروزی قاتل خلاقیت، مشارکت و مسئولیت طلبی دانش آموزان

ازجمله مسائل مهم در مراکز تعلیم و تربیت، اعتمادسازی و ایجاد روابط عاطفی با دانش‌آموزان می‌باشد تا پس از شناسایی لازم دانش‌آموزان، افراد برجسته در هر بخش اعم از آموزشی، فرهنگی، اجتماعی، ورزشی و... به عنوان عناصر فعال انتخاب شوند که بتوانند اهداف تعلیم و تربیت را به سایر دانش‌آموزان منتقل نموده و رسیدن به اهداف را سریع‌تر، دقیق‌تر و کامل‌تر محقق سازند.

مشارکت دانش‌آموزان در همه‌ی امور و محول کردن مسؤولیت‌هایی به آنان، موجب پرورش استعدادهای بالقوه آنها و تقویت اعتماد‌به‌نفس در آنها می‌شود.

با ان روش، دانش‌آموزان برای پذیرش مسؤولیت‌های مختلف در آینده آماده شده و مسائی چون ارتباط با خود و خدا، ارتباط با جامعه و ارتباط با طبیعت عملاً به آنها آموزش داده می‌شود و برای آینده نظام مقدس جمهوری اسلامی و آینده مملکت تربیت می‌شوند.

مشارکت دانش‌آموزان در کلاس

دانش‌آموزان در کلاس به شیوه‌های گوناگونی می‌توانند مشارکت و فعالیت نمایند. هر کدام از این روش‌ها با ابتکار عمل معلّم و ایجاد فضایی دوستانه و آمیخته با احترام متقابل در پرورش استعدادهای دانش‌آموزان مؤثر است.

برخی از این شیوه‌های مشارکت دانش‌آموزان در كلاس عبارتند از:

- مشارکت دانش‌آموزان در رهبری آموزشی.

- مشارکت دانش‌آموزان در حفظ کلاس (مبصر کلاس، نماینده‌ی کلاس، مسؤول کلاس، قبول بخاری، مسؤول دفتر نمره و... ).

- مشارکت دانش‌آموزان در تشکیل گروه‌های علمی، هنری، ورزشی و...

- مشارکت دانش‌آموزان در تزئین کلاس (فراهم نمودن امکاناتی مناسب در کلاس که به آموزش کمک کند).

- مشارکت دانش‌آموزان در مباحث گروهی.

- مشارکت دانش‌آموزان در پژوهش‌های فردی و گروهی و بازبینی تکالیف درسی.

- مشارکت دانش‌آموزان در رقابت‌های علمی با دانش‌آموزان کلاس‌های دیگر مدرسه.

- مشارکت دانش‌آموزان در نظافت کلاس، بهداشت و حفظ محیط زیست از قبیل
گُلکاری و قرار دادن گل در کلاس.

- مسؤولیت کتابخانه‌ی کلاس.

- مشارکت دانش‌آموزان در امور آموزش، به نحوی که تدریس شاگردمحوری باشد و گاهی میزان تدریس را دانش‌آموزان انتخاب کنند.

مشارکت دانش‌آموزان در مدرسه

دانش‌آموزان در فضای مدرسه، فرصت‌های متنوعی برای مشارکت به دست
می‌آورند و هر کدام قابلیت‌ها و استعدادهای خود را به نمایش می‌گذارند.

برخی از زمینه‌های مشارکت دانش‌آموزان در مدرسه عبارتند از:

- مشارکت در اداره‌ی امور کتابخانه.

- مسؤول معرفی کتاب هفته.

- مشارکت دانش‌آموزان در اداره‌ی امور نمازخانه.

- مشارکت دانش‌آموزان در اداره‌ی امور فضاهای ورزشی و هنری مدرسه.

- مشارکت دانش‌آموزان در انتشارات مدرسه مثل روزنامه‌دیواری و نشریه.

- مشارکت دانش‌آموزان در حفظ محیط زیست مدرسه و رعایت بهداشت عمومی.

- مشارکت دانش‌آموزان در راه‌اندازی شورای دانش‌آموزی به منظور اطلاع مدیر از نظرات و مشکلات دانش‌آموزان

- مشارکت دانش‌آموزان در قالب گروه‌های دانش‌آموزی نظیر: گروه بهداشت محیط، بهداشت تغذیه، هلال‌احمر، ایجاد فضای سبز، گروه سوادآموزی.

- مشارکت دانش‌آموزان در انجام مسابقات فرهنگی، ورزشی، هنری، دینی و...

- مشارکت دانش‌آموزان در انجام خدمات معنوی و عادی به افراد نیازمند و 
عیادت از بیماران.

- تشکیل گروه ارزیاب برنامه‌ها.

- مشارکت دانش‌آموزان در برگزاری برنامه‌های صبحگاهی نظیر: مسؤول و مدیر اجرایی مراسم صبحگاه، قاری و ترجمه‌ی قرآن، گروه پرچم، گروه سرود، دکلمه‌خوان، مسؤول سیستم صوتی، مسؤول حدیث هفته.

- مشارکت دانش‌آموزان در تنظیم برنامه امتحانات.

- مشارکت دانش‌آموزان در اجرای مراسم مختلف و مناسبت‌های مذهبی و ملّی به منظور ایجاد رابطه‌ی عاطفی مطلوب در دانش‌آموزان.

- مشارکت دانش‌آموزان در اداره‌ی تعاونی دانش‌آموزان، بوفه‌ی مدرسه.

- مشارکت دانش‌آموزان با اولیاء و مربیان برای توسعه‌ی مدرسه و حل معظلات جاری و آتی مدرسه.

- مشارکت دادن دانش‌آموزان در نظم و انضباط مدرسه نظیر: انتظامات مدرسه، انتظامات سالن‌ها و راهرو، انتظامات مراسم‌ها و جشن‌ها و سایر برنامه‌های مدرسه.





موضوع: خدمات مشاوره ای در مدرسه، انجمن اولیاء و مربیان ،
ادامه مطلب
[ 1391/10/5 ] [ 06:35 ب.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]

نقش و علل عدم مشارکت اولیا در امور مدرسه !


 

نقش و علل عدم مشارکت اولیا در امور مدرسه 

 

 

 

ا

 

 

 

 

 

گر بخواهیم با رویکرد سیستمی (System Approach) به یک نظام آموزشی بنگریم خواهیم دید که عوامل متعدی در یک نظام آموزشی به عنوان اجزای تشکیل دهنده این سیستم دخالت داشته و با هم در تعامل خواهند بود از این رو می بایست طراحان آموزشی و برنامه ریزان آموزشی طوری برنامه ریزی نمایند که این تعامل باهماهنگی تمامی اجزا سیستم برای رسیدن به اهداف مورد نظر صورت پذیرد تا برون داد سیستم همان چیزی باشد که نظام آموزشی برای آن طراحی شده است.

برای ایجاد یک مدرسه ی استاندارد تمامی اجزا آموزشی منجمله عوامل انسانی از قبیل مدیر، عوامل اجرایی، آموزگاران و اولیا ، می بایست براساس یک برنامه ریزی منظم و از پیش تعیین شده و بانظارت و سرپرستی مدیریت آموزشگاه عمل نموده تا ضمن فراهم نمودن سایر امکانات مورد نیاز سیستم آموزشی بصورت متحد و هماهنگ عمل نمایند از این رو شناخت اجزا و نحوه هماهنگی و آشنایی با شرح وظایف تمامی عوامل سیستم آموزشی می بایست مشخص و برنامه ریزی شده باشد .

تکنولوژیست های آموزشی برای طراحی یک نظام آموزشی، ابتدا اقدام به شناسایی سیستم موجود (وضعیت موجود) نموده آنگاه بعد از بررسی وضعیت موجود و با مقایسه آن با نظام آموزشی برتر مورد نظر اقدام به طراحی ، اجرا و ارزشیابی از سیستم خود می نمایند.

آنچه که مسلم است مشخص نمودن وضع موجود و طراحی نظام آموزشی جدید برای رسیدن به وضع مطلوب ( نیاز )  مستلزم مقایسه سیستم فعلی با یک سیستم برتر و فراهم نمودن امکانات و شرایط مطلوب و برنامه ریزی دقیق برای رسیدن به آن می باشد.

یکی از اجزا سیستم آموزشی و بعبارتی دیگر موثرترین عامل در پیشرفت نظام آموزشی نقش اولیای دانش آموزان می باشد زیرا خانواده بیشترین نقش را در تعلیم و تربیت کودک ایفا می نماید. از این رو توجه مسئولین نظام آموزشی به مشارکت اولیا و حضور آنان در انجمن اولیا و مربیان بسیار حائز اهمیت بوده ومی بایست اولیا را در جهت چگونگی ایفا نقش خود و وظایف محوله آگاه سازند.

از طرفی مدرسه جولانگاه تغییر رفتار است چراکه تعلیم یعنی تغییر رفتار، و پایه و اساس تغییر نیز عشق و محبت است، پس شرایط و جو حاکم بر مدرسه  یکی از عوامل غیر قابل انکار وموثر بر نظام آموزشی خواهد بود.

در این مقاله سعی برآن شده است تا راه های  مشارکت اولیا  و چگونگی فعالیت آنان در امور مدرسه، و شناسایی موانع و عدم مشارکت آنان را بیان گردد.

مهمترین راه های مشاركت اولیای دانش آموزان در قلمرو آموزش و تدریس به ترتیب درجه اهمیت عبارتند از:

- همكاری در ایجاد هماهنگی بین فعالیت های آموزشی و پرورشی مدرسه و خانواده

- شركت در جلسات مشترك با معلمان برای بهبود فعالیت های مدرسه

- مساعدت در شناسایی مشاغل و هدایت تحصیلی و شغلی دانش آموزان

- مساعدت در شناسایی نیازهای آموزشی و پرورشی دانش آموزان

همكاری در برگزاری مسابقات گوناگون آموزشی و پرورشی مدرسه

مهمترین راه های مشاركت اولیای دانش آموزان در قلمرو مربوط به امور دانش آموزان به ترتیب درجه اهمیت عبارتند از:

- همكاری در تهیه هدایا و جوایز به منظور تشویق و ترغیب دانش آموزان

- همكاری در ارائه خدمات رفاهی به دانش آموزان كم بضاعت

- همكاری در برگزاری گردش های علمی، آموزشی، تفریحی وتربیتی دانش آموزان

- مشاركت در برگزاری مراسم مذهبی و تشویق دانش آموزان به انجام فرایض دینی

- همكاری در ارائه خدمات بهداشتی برای تامین بهداشت جسمی و روانی دانش آموزان

مهمترین راه های مشاركت اولیای دانش آموزان در قلمرو امور مربوط به كاركنان مدرسه به ترتیب درجه اهمیت عبارتند از:

- همكاری در برگزاری هرچه باشكوه تر مراسم بزرگداشت مقام معلم

- تقدیر و تشكر از فرهنگیان و معلمان فعال و دلسوز بازنشسته

- همكاری و مساعدت در انجام سفرهای زیارتی و سیاحتی فرهنگیان

- مساعدت در تاسیس صندوق قرض الحسنه مدرسه

مهمترین راه های مشاركت اولیای دانش آموزان در قلمرو ارتباط مدرسه و اجتماع به ترتیب درجه اهمیت عبارتند از:

- حضور فعال در انجمن اولیا و مربیان و مشاركت در فعالیت های مدرسه

- همكاری در انعكاس نظرات و انتظارات مردم از مدرسه

- مساعدت در برقراری ارتباط موثر مدرسه با اماكن مذهبی و دینی جامعه

- همكاری در استفاده مدرسه از مراكز فرهنگی، تربیتی و آموزشی موجود در جامعه

مساعدت در انتقال صحیح مطالب و موضوعات فرهنگی، دینی و ملی به دانش آموزان

مهمترین راه های مشاركت اولیای دانش آموزان در قلمرو امور مالی و اداری مدارس به ترتیب درجه اهمیت عبارتند از:

۱- ارائه كمك های مالی و مادی به مدرسه

۲- مساعدت فكری به مدیریت مدرسه در اداره بهتر واحد آموزشی

۳- همكاری در زمینه حسابداری و ثبت دفاتر مالی مدارس

۴- همكاری در جذب و جلب كمك های مالی و مادی خیرین به مدرسه

۵- همكاری در تامین هزینه های مصرفی مدارس از قبیل قبض های آب و برق، تلفن و گاز

۶- مشاركت اقتصادی اولیا برای مساعدت مسئولان مدارس در زمینه ی رفع نیازهای دانش آموزان و فراهم نمودن زمینه های رشد و اعتلای تعلیم و تربیت در آنها

۷- ایجاد بستر مناسب برای جلب مشاركت های مردمی و استمرار كمك های خیر خواهانه آنان

۸- بهره گیری از موقوفات، موقوفاتی وجود دارد كه از درآمد سرشار آنها می توان برای گسترش آموزش و پرورش و كمك به دانش آموزان بی بضاعت و رفع سایر نیازهای آموزش و پرورش استفاده كرد.

مهمترین راه های مشاركت اولیای دانش آموزان در قلمرو تسهیلات و تجهیزات آموزشی و كمك آموزشی مدارس به ترتیب درجه اهمیت عبارتند از:

۱- همكاری در تامین امكانات بهداشتی و كمك های اولیه مدارس

۲- مساعدت در تهیه وسایل آموزشی و كمك آموزشی مدارس

۳- مشاركت در بهسازی و زیباسازی محیط و فضاهای مدارس

۴- همكاری در مرمت و تعمیر وسایل و امكانات و تجهیزات مدارس

۵- تهیه و تامین وسایل و امكانات و تجهیزات موردنیاز مدارس

موانع و علل عدم مشاركت اولیا در امور مدرسه:

 موانع مشاركت اولیا در امور مدرسه ، در قالب انجمن اولیا و مربیان را ، می توان از دو منظر مورد توجه قرار داد :

1 – موانع مشاركت اولیا از سوی مدرسه

2 – موانع مشاركت از سوی اولیا

موانع مشاركت اولیا از سوی مدرسه

در هر مجموعه ای مدیر به عنوان اثرگذار ترین عامل در موفقیت آن سیستم در دست یابی به اهداف سیستم قلمداد می شود از این رو نگاه مدیرمدرسه به انجمن اولیا و مربیان و مشاركت اولیا در امور مدرسه (بعنوان یکی از اجزا تاثیر گذار برسیستم آموزشی) نقش اساسی در نزدیكی یا دوری اولیا به مدرسه ایفا می كند نگاه مشاركت جویانه ی مدیران موجب استفاده ی مطلوب از ظرفیت ها ی اولیا می گردد و آ نها نیز با نگاه خدمت به فرزندان خویش بامدرسه ارتباط صمیمی برقرار نمو ده ، در رفع موانع و مشكلات آموزشی و پرورشی ، از هر گونه اقدامی دریغ نمی كنندبرعكس ، نگاه منفی مدیران به مشاركت اولیا موجب فاصله گرفتن آ نها از مدرسه می شود و عملأ حل مسائل و مشكلات آموزشی و پرورشی مدرسه به آسانی صورت نمی گیرد .

به طور خلاصه موانعی كه از سوی مدرسه بر سر راه مشاركت اولیا در امور ایجاد می شود ، به قرار زیر است:

۱ – نگاه سنتی مدیر به اداره ی مدرسه.

۲– آشنا نبودن مربیان به مزایای مشاركت اولیا .

۳ – احساس نا توانی در هدایت اولیا به سمت فعالیت های آموزشی و پرورشی .

۴– ترس از مداخله ی بیجای اولیا در امور مدرسه .

۵– نگاه منفی مدیر به حضور اولیا در مدرسه .

۶ – ترس از كم شدن قدرت مدیر به عبارتی قدرت طلبی مدیر .

۷ – نگاه سنتی به انجمن اولیا و مربیان مدرسه .

۸ – عدم انگیزه ی مدیر در جلب مشاركت اولیا .

موانع مشاركت از سوی اولیا:

عدم مشاركت اولیا در امور مدرسه به عوامل متعددی بستگی دارد كه از جمله ی مهم ترین آنها عوامل فرهنگی و اجتماعی و عدم آگاهی اولیا نسبت به حقوق خویش است بسیاری از اولیا معتقدند كه مسئولان مدرسه ارزشی برای عقاید و نظرات آموزشی وپرورشی آنها قائل نیستند بسیاری از اولیا نیز تعلیم و تربیت را وظیفه ی دولت می دانند و هر گونه مسئولیتی در این زمینه را از خود سلب می كنند برخی به تجربه دریافتند كه مسئولان مدرسه از طریق انجمن اولیا و مربیان مدرسه تنها نگاه اقتصادی به آنها دارند و در دیگر امور هیچ حقی برایشان قائل نیستند عواملی از این نوع و عدم آگاهی اولیا نسبت به حقوق خویش و فرزندخود موجب گردیده است كه ارتباط اولیا و مربیان از انسجام لازم برخوردار نباشد در نتیجه ی این امر ، عدم موفقیت لازم درتعلیم و نربیت كودكان ، نوجوانان و جوانان بوده است .

به طور خلاصه، برخی موانع مشاركت از سوی اولیا عبارتند از :

۱– عدم آگاهی از حقوق خویش در قبال مدرسه .

۲ – ترس از درخواست كمك مالی به مدرسه .

۳– ترس از موضع گیری خشونت آمیز مسئولین مدرسه در قبال ارائه ی عقاید و نظریات آموزشی و پرورشی .

۴– نداشتن فرصت مشاركت .

۵ – عدم آگاهی نسبت به چگونگی مشاركت .

۶– باور داشتن به مسئولیت پذیر بودن فرزند در دوره ی راهنمایی ،به ویژه دبیرستان .

۷ – احساس بی توجهی نسبت به عقاید و نظریات آنها توسط مسئولین مدرسه .

۸ – عدم آگاهی از مزایای مشارکت در امور مدرسه .

به جز موانع فوق كه در ارتباط اولیا با مدرسه مورد توجه قرار گرفتند ، موانع دیگری نیز باعث عدم مشاركت اولیا در امور مدرسه می گردد كه از جمله ی آنها فقدان مكان مناسب برای حضور اولیا در مدرسه و برقراری ارتباط با مربیان ، فقدان قوانین ومقررات شفاف در زمینه ی حقوق اولیا ، كم توجهی برخی مدیران آموزش و پرورش در استان ها و مناطق به انجمن اولیا و مربیا ن، عدم استفاده ی مناسب از رسانه های ارتباط جمعی از جمله تلویزیون در جهت اطلاع رسانی در این زمینه كمبود منابع و امكانات انجمن اولیا و مربیان را می توان ذكركرد .

سایر کاستی ها جلب مشارکت مردمی:

كاستی های جلب مشاركت مردمی را در عوامل ذیل می توان یافت:

۱. ضعف مدارس در برقراری ارتباط با اولیاء و اطلاع رسانی صحیح و به موقع.

۲. ضعف در برنامه ریزی و عملكرد یا ناهماهنگی در نگرش ها و تصمیم گیری هابا توجه به گوناگونی مدارس از نظر آموزشی ، اجتماعی و فرهنگی.

۳. فعال نبودن دانش آموزان در امر مشاركت.

۴. فعال نبودن معلمان در امر مشارکت.

۵. نبود تبلیغات و آگاه سازی برای جلب مردم به مشارکت .

استفاده از مطلب باذکر منبع بلامانع است

 

 





موضوع: راهنمای والدین، شورای مدرسه، انجمن اولیاء و مربیان ، مدیریت مدرسه،
ادامه مطلب
[ 1391/09/9 ] [ 09:15 ق.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]

نیمکت علیه سلامت در مدارس

نیمکت علیه سلامت

نیمکت علیه سلامتـ «آخ کمرم!»
ـ مادر که خنده‌اش گرفته بود، گفت: «چی؟» 
ـ دختر دستی به موهایش کشید و مداد را روی کتاب فارسی‌اش گذاشت: «منم مثل مادرجون کمردرد گرفتم!» ...
او شوخی نمی‌کرد. نمی‌خواست از زیر بار درس خواندن هم شانه خالی کند. کمرش واقعا درد می‌کرد و این مشکلی است که بسیاری از دانش‌آموزان این روزها به دلیل نامناسب بودن و غیراستاندارد بودن نیمکت‌های مدارس پیدا می‌کنند.
آمارهای غیررسمی‌ آموزش و پرورش نشان می‌دهد ۷۰ درصد دختران راهنمایی و دبیرستان -یعنی از هر ۱۰ نفر، هفت نفر- دارای مشکلات ستون فقرات هستند.
این در حالی است که مناسب نبودن میز و نیمکت‌ها، غیراستاندارد بودن ارتفاع و کف آنها و بد نشستن از جمله عوامل مهمی‌ بود که کارشناسان آنها را در پیش آمدن این امر دخیل می‌دانند. شاید در ابتدا این موضوع به نظرتان ساده بیاید اما باید بدانید برخی مشکلات ستون فقرات نیازمند جراحی است که هم هزینه‌های بالایی دارد و هم عوارض جانبی آن زیاد است. 
بی‌توجهی به این امر در حالی رخ می‌دهد که معاون توسعه، نوسازی و تجهیز مدارس آموزش‌ و پرورش چندی پیش به خبرگزاری مهر گفته بود: «میز و نیمکت‌هایی که در سال گذشته ساخته شده و به مدارس تحویل داده‌ایم طبق استانداردهای کشوری نیستند.»
سیدباقر مسلمی ‌با اعلام این مطلب و در پاسخ به این سوال که سازمان‌های سازنده میز و نیمکت مدارس برای سال تحصیلی جاری از چه مرکزی مجوزهای استاندارد را کسب کرده‌اند، گفت: «ما موظف به کسب مجوز از سازمان‌های استاندارد نیستیم و استانداردی از هیچ سازمانی اخذ نکرده‌ایم.»
او که پیش از این عنوان کرده بود تا سال ۸۶ استانداردی برای ساخت میز و نیمکت‌ها وجود نداشته و از سال ۸۷ شرکت‌های طرف قرارداد با سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس باید از مراکز استاندارد صنعتی مجوز می‌گرفتند، گفته که آموزش و پرورش با یکی از دانشگاه‌های کشور برای استانداردسازی تجهیزات آموزشی قراردادی منعقد کرده است. 
مسلمی‌ در پایان تاکید کرد: «سعی ما بر این است که این طرح تا سال دیگر اجرایی شود و حداقل بتوانیم بخشی از تجهیزات آموزشی خود را با رعایت استانداردها تولید کنیم.» این موضوع در حالی روند کند خود را دنبال می‌کند که کارشناس مسوول توسعه تربیت بدنی آموزش و پرورش شهر تهران هم در این‌باره گفته بود: «دیواره‌های پشت و کف نیمکت‌های مدارس استاندارد نیستند و در نتیجه به عضله و عروق خونی دانش‌آموزان فشار وارد می‌کنند و این امر باعث تغییر ساختاربدنی دانش‌آموزان و عادات غلط در طرز نشستن آنها می‌شود.» به گفته حسین قاسمی،‌ میز و نیمکت مدارس از ورق و چوب و آهن است که برای نشستن دانش‌آموزان راحت نیست و مسوولان نوسازی و تجهیز مدارس باید به آن رسیدگی کنند.

براساس علم ارگونومی، میز و صندلی باید به گونه‌ای باشد كه كف پای فرد در هنگام نشستن روی صندلی، روی زمین هم‌سطح قرار گیرد. بخصوص هنگام نشستن دانش‌آموزان روی صندلی، باید به این نكته توجه بیشتری شود.

امكان جابجایی و حركت آزادانه با توجه به فاصله بین ران و سطح زیرین میز، توجه به ارتفاع میز طوری كه آرنج‌ها تقریبا هم‌سطح با لبه جلویی میز باشد، توجه به شرایط صندلی مطالعه در منزل و... از نكاتی است كه شرایط دانش‌آموزان را برای نشستن روی یك صندلی مناسب، مساعدتر می‌كند.

دكتر تركمان، متخصص ارتوپد در این رابطه می‌گوید: وقتی كف پا روی زمین قرار می‌گیرد، زاویه‌ای كه ران با تنه می‌سازد حدود 90 درجه است و در این صورت گودی كمر حفظ می‌شود.

در هنگام مطالعه سر و گردن نباید بیشتر از 20 درجه به طرف پایین خم شود. علاوه بر آن، بعضی اعمال مثل تاق ‌باز خوابیدن یا به شكم خوابیدن در هنگام مطالعه در درازمدت، دردهای ناحیه گردن و كمر را افزایش می‌دهد.

وی یادآور شد: كسانی كه طولانی مدت مطالعه می‌كنند یا به حالت نشسته كاری را انجام می‌دهند، باید هر 20 دقیقه یک بار عضلات خود را حركت دهند.

در واقع چهار گروه اصلی عضلات كه شامل عضلات ناحیه ران، باسن، ستون فقرات و شانه می‌شوند، نباید به طور مداوم بی‌حركت بمانند، چون در طولانی مدت صدمات زیادی را برای فرد ایجاد می‌كنند.

اگر این توصیه‌ها در درازمدت رعایت نشود، فرد را دچار آسیب‌های جدی از جمله آرتروز، ساییدگی مفاصل و مشكلات گردن می‌كند كه كمتر درمان قطعی برای آن وجود دارد.  انواع میز و صندلی کودک





موضوع: زنگ خطر آموزش، از قلم من، سلامت و بهداشت مدرسه، خدمات مشاوره ای در مدرسه، انجمن اولیاء و مربیان ،
ادامه مطلب
[ 1391/03/14 ] [ 08:29 ب.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]

آشنایی با صنعت و مشاغل

یکی از موثرترین روشهای آموزشی ، مواجه و تجربه  مستقیم یادگیرندگان با موضوع آموزشی است.

آشنایی دانش آموزان با صنعت در قالب ارائه دوره های آموزشی توسط اولیاء متخصص در صنایع مختلف مانند : برق و کشاورزی و... می تواند گام بلندی در فراگیری  مهارت گونه و مادام العمر و درخشش استعدادها داشته باشد.

انجمن اولیا و مربیان می تواند در این مهم نفش موثری ایفا کند...





موضوع: روش تدریس فعال (پژوهش محور)، انجمن اولیاء و مربیان ،
ادامه مطلب
[ 1391/01/20 ] [ 12:39 ب.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]

آموزش علوم تجربی در کشور ژاپن

یکی از مهمترین اهداف آموزشی علوم در ژاپن که با تغییرات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور هماهنگ است، آموزش علوم و فناوری، توانایی فکر کردن، تصمیم‌گیری وشناخت طبیعت و قوانین حاکم بر آن است. درمدارس ابتدایی ژاپن در پایه‌های اول و دوم (به ترتیب 6 و 7 ساله‌ها) از یک برنامه درسی درهم تنیده تحت عنوان «مطالعه محیط زندگی» استفاده می‌شود.
در این برنامه درسی، دانش‌آموزان با پدیده‌های علمی محیط اجتماعی، طبیعی و زندگی روزانه خود آشنا می‌شوند تا به یک دید علمی دست یابند. این دوره آموزشی بیشتر به کسب تجربه و انجام فعالیت‌های عملی تأکید دارد. در طول این دو سال اول و دوم ابتدایی، معلمان وظیفه دارند تا فرایند آموزش را بر سه حیطه متمرکز نمایند. این حیطه‌هیا عبارتند از: موجودات زنده ومحیط آنها، ماده وانرژی و کره زمین وجهان. این حیطه‌های شامل موضوعاتی از زیست‌شناسی، فیزیک، شیمی وزمین‌شناسی هستند(
اهداف مورد نظر در آموزش علوم دوره ابتدایی ژاپن و برنامه درسی این دوره عبارتند از: رشد توانایی حل مسئله، علاقه به طبیعت و انس گرفتن با آن و درک پدیده‌ها واشیاء طبیعی است(Mayer, 2004 ).
در برنامه درسی پایه اول و دوم ابتدایی؛ کودکان ضمن آشنایی با طبیعت و انس گرفتن با آن، در طول انجام مشاهده و کسب تجربه، از افکار ونگرشهای علمی استفاده می‌نمایند. همچنین کودکان به اهمیت حفظ محیط زیست و انجام تغییراتی در مواد طبیعی بدون صدمه زدن به طبیعت پی می‌برند.
در برنامه درسی پایه سوم ابتدایی؛ افزایش توانایی کودکان در جهت آشنایی با گیاهان معروف و گشتن به دنبال آنها، آزمایش و تجربه فرایند رشد آنها و شناخت اجزا بدن آنها؛ افزایش توانایی کودکان در جهت آشنایی با خواص آب و هوا از طریق فشار دادن به ظروف محتوی آب و هوا؛ افزایش توانایی کودکان در جهت آشنایی با خواص مواد موجود در سطح زمین با جمع‌آوری سنگها و خاکها و پیش‌بینی تغییرات دیده شده؛ جزو اهداف در نظر گرفته شده است.
در برنامه درسی پایه چهارم ابتدایی؛ افزایش توانایی کودکان جهت آشنایی با حرکت، رشد گیاهان و محیط زیست، از طریق مشاهده و جمع‌آوری گیاهان موجود در پیرامون آنها؛ افزایش توانایی کودکان جهت آشنایی با تغییرات دیده شده در فلزات، آب وهوا از طریق سرد و گرم کردن آنها؛ افزایش توانایی کودکان جهت آشنایی، جریان آب در کره زمین، از طریق مشاهده حرکت آن درسطح زمین و پیدایش رودخانه‌ها؛ جزو اهداف مد نظر است.
در برنامه درسی پایه پنجم ابتدایی؛ افزایش توانایی کودکان جهت آشنایی با مکانیسم تولید مثل، رشد و میوه‌دهی گیاهان؛ افزایش توانایی کودکان جهت درک تفاوت بین روش های حل شدن مواد در آب ونقش دما و مقدار ماده در فرایند انحلال و تجربه عملی حل کردن مواد در آب؛ افزایش توانایی کودکان در درک پدیده تغییر آب و هوا از طریق مشاهده تغییرات دما، ابرها، باد و غیره و همچنین نحوه استفاده از اطلاعات دیداری و غیره؛ جزو اهداف مورد نظر است.
در برنامه درسی ششم ابتدایی؛ افزایش توانایی کودکان جهت درک نقش و جایگاه آب در بدن وعملکرد برگها در رشد گیاهان؛ افزایش توانایی کودکان در درک خواص و تغییرات محلولهای آبی و کاربرد انواع محلولهای آبی؛ افزایش توانایی دانش‌آموزان جهت درک ویژگی ستاره‌ها و حرکت آنها از طریق مشاهده میزان روشنایی، رنگ و موقعیت آنها؛ از مهمترین اهداف مورد نظر می‌باشد.
در اجرای هر چه بهتر برنامه درسی قصد شده، خانواده‌های ژاپنی وظیفه دارند تا با مشاهده فعالیت‌های انجام گرفته، نقش نظارتی داشته و مدرسه و فرزندانشان را در این امر یاری نمایند. کتابهای درسی نیز از طرف ناشرهای مختلف و با نظارت وزارت آموزش و پرورش چاپ و توزیع می‌شوند. این کتابهای درسی که میانگین صفحات آنها 50 صفحه است شامل اطلاعات پایه‌ای جهت کمک به دانش‌آموزان بوده و اغلب به صورت مصور تهیه می‌شوند و در انجام فعالیت‌های عملی و تنظیم فعالیت‌های آموزشی، کمک زیادی می‌کنند. در برنامه درسی علوم دوره ابتدایی برای هر سال تحصیلی تقریباً 105 کلاس ساعت(دوره 45 دقیقه‌ای) برای هر پایه ابتدایی در نظر گرفته شده است.
الگوهای مشابهی نیز در برنامه درسی دوره راهنمایی ژاپن در پایه‌های اول تا سوم در دو حیطه در نظر گرفته شده است. در حیطه اول مفاهیم فیزیک و شیمی و در حیطه دوم مفاهیم زیست‌شناسی و زمین‌شناسی مطرح شده است. موضوع‌های برنامه درسی دوره راهنمایی شباهت زیادی با دوره ابتدایی دارد. برای افزایش رشد و توانایی دانش‌آموزان در زمینه نگرشهای علمی و عمیق‌تر فکر کردن، درک آنها ازمواد و پدیده‌های مشاهده شده در طبیعت، تلاش می‌گردد تا توجه و کنجکاوی آنها نسبت به طبیعت از طریق مشاهده وانجام آزمایش افزایش یافته و از این طریق دیدگاه، نگرش وافکار آنها رشد یابد(Okano, 2003).
در طول دوره سه ساله راهنمایی، به رشد دانش و توانایی حل مسئله در علوم تأکید زیادی شده است. موضوع‌های ارائه شده برای این دوره سه ساله عبارتند از:
پایه‌ اول راهنمایی:
1- آشنایی با مواد و تغییرات آنها
2- آشنایی با پدیده‌های فیزیکی
3- زندگی گیاهان و تنوع گیاهی
4- زمین و منظومه شمسی
پایه دوم راهنمایی:
1- تغییرات شیمیایی، اتم‌ها ومولکولها
2- جریان الکتریکی
3- زندگی حیوانات و تنوع آنها
4- آب وهوا و تغییرات آنها
پایه سوم راهنمایی:
1- تغییرات شیمیایی و یونها
2- حرکت و انرژی
3- ارتباط بین موجودات زنده
4- تغییرات دیده شده در سطح زمین
با توجه به سرفصل‌های ارائه شده، یک معلم علوم می‌تواند برای آموزش موضوع‌های درسی مورد نظر، از انجام آزمایش، گردش علمی وانواع فعالیت‌های دیگر استفاده نماید. مثلاً در بحث آب وهوا و تغییرات آن که از مجموعه علوم هواشناسی است، معلم می‌تواند نوع ابرها، فشار هوا، جهت باد، میزان رطوبت موجود در هوا و غیره را به عنوان عوامل پیش‌بینی وضعیت هوا مطرح نماید. یا در بحث تغییرات شیمیایی و یونها، می‌توان آزمایش الکترولیز را انجام داده و با توجه به باز تولید عناصر در الکترودها، وجود یونها در محلول را اثبات کرد(Mayer, 2004 ).
در دوره راهنمایی، معلمان علوم بیش از یک سوم از وقت کلاس را در آزمایشگاه سپری می‌کنند. علاوه بر آزمایشگاه، فعالیت‌های عملی مناسبی نیز در محیط و طبیعت پیرامون مدرسه انجام می‌دهند. کتابهای درسی علوم دوره راهنمایی ژاپن به صورت درهم تنیده وتوسط بخش خصوصی تهیه می‌شوند و وزارت آموزش و پرورش نقش نظارت بر تهیه این کتابها را ایفا می‌کند. کتابهای تهیه شده به طورگسترده‌ای از نمودارها و شکل‌های رنگی جهت بیان مفاهیم علمی وانجام فعالیت‌های آموزشی مورد نظر استفاده می‌کنند. تعداد صفحات هرکتاب درسی دوره راهنمایی به طورمیانگین 135 صفحه است. در این دوره نیز تعداد 105 کلاس ساعت(دوره 50 دقیقه‌ای) برای یک سال تحصیلی جهت آموزش علوم در نظر گرفته شده است(همان منبع).

روشهای تدریس علوم تجربی در ژاپن:

در نظام آموزشی ژاپن، برنامه درسی فعالیت محور بوده و تنوع کتاب‌های درسی با نظارت سیستم مرکزی دیده می‌شود. فرایند یاددهی- یادگیری علوم در ژاپن از نوع فعال بوده و یادگیرنده نقش فعالی در این رویکرد داشته و معلم نقش راهنما، مشاور و ناظر را ایفا می‌کند. نظام ارزشیابی ژاپن نیز فعالیت محور بوده و بیشتر بر سه نکته اصلی تأکید می‌شود:
1- کارایی و مفید بودن نظام یاددهی- یادگیری
2- انعکاس دهنده قابلیت‌ها و توانایی‌های دانش‌آموزان
3- ثبت نتایج انواع فعالیت‌ها در کارنامه به صورت کمّی و کیفی
در نظام آموزشی کشور ژاپن، بیشترین تاکید بر رویکرد مشارکت اولیای دانش آموزان دیده می‌شود. تمامی کادر آموزشی از رئیس منطقه گرفته تا معلم به خوبی از اصلاحات جدید آموزشی، اهداف و انتظارات آن به خوبی آگاهند. مرکز ثقل اصلاحات مبتنی بر دانش‌آموز محوری در سخنان همه عوامل مدرسه آشکارا دیده میشود. در کلاسهای درس علوم مفاهیم علمی به صورت یک طرفه به دانش آموزان آموزش داده نمی‌شود؛ بلکه دانش آموزان روش آموختن را فرا می‌گیرند. در کلاسهای درس علوم، فعالیت دانش آموزان در کلاس درس نشان می دهد که نه تنها همه فعالیتها و نقشها بر عهده معلم نیست، بلکه معلم فقط به عنوان یکی از عوامل آموزشی نقش مشاور و هدایت جریان یاددهی- یادگیری را بر عهده دارد و سخنران محض نیست. دانش‌آموزان با انجام فعالیت‌های آموزشی، نه تنها در کسب مهارت‌های دانشی کوشا هستند، بلکه مهارت‌های عملکردی و نگرشی آنها نیز متناسب با مهارت‌های دانشی رشد می‌یابد. این امر سبب می‌شود تا خلاقیت و نوآوری در بین دانش‌آموزان به نحو چشمگیری دیده شود و آنان فعالانه در رویکردهای حل مسئله شرکت نمایند (سرکارآرانی و مقدم، به نقل از استیگلر و هیبرت، 1383).
تربیت معلم علوم تجربی در ژاپن

ادامه مطلب


موضوع: روش تدریس فعال (پژوهش محور)، روش های تدریس، هوش و خلاقیت، خدمات مشاوره ای در مدرسه، انجمن اولیاء و مربیان ، فرهنگ و هنر در مدرسه،
ادامه مطلب
[ 1391/01/6 ] [ 11:35 ق.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]

حق معلم و برخى شیوه‏هاى معلمىِ حضرت رسول ع

حق معلم

امام سجاد علیه‏السلام فرمودند:
حق معلم آن است كه:
او را بزرگ دارى؛
و مجلسش را محترم شمارى؛
و درست به گفتارش گوش دهى؛
و به او توجه كنى؛
و وى را در تربیت علمى خود كه به آن محتاجى كمك دهى، به این كه فكرت را فارغ و ذهنت را حاضر سازى، و با چشم‏پوشى از لذت‏ها و كاستن شهوت‏ها، قلب را پاك كنى و چشم را جلا دهى؛
و بدانى كه در آن درس‏ها كه به تو مى‏آموزد، پیك او هستى كه به هر جاهلى بر مى‏خورى، پیام او را نیكو به گوشش برسانى؛
و چون این رسالت را به عهده گیرى، باید در ابلاغ و اداى آن خیانت نورزى.
برخى شیوه‏هاى معلمىِ حضرت رسول
پیامبر اعظم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم براى بیان مقصود خویش، تنها به گفتار بسنده نمى‏كرد، بلكه از شیوه‏ها و ابزار آموزشى نیز بهره مى‏گرفت كه به نمونه‏هایى از آنها اشاره مى‏كنیم:
الف) یكى از آن راه‏ها، كمك گرفتن از اعضاى بدن همراه با گفتن بود. به قول امروزى‏ها، حضرت به شیوه «دیدارى ـ شنیدارى» به بیان نكته مورد نظر خویش مى‏پرداخت. ابوموسى اشعرى مى‏گوید: روزى حضرت فرمود: «مؤمن براى مؤمن، چونان مصالح ساختمان است؛ همدیگر را محكم نگه مى‏دارند.» سپس انگشتانشان را در یكدیگر فرو بردند.
ب) گاه براى تأكید، شیئى ممنوع را به دست مى‏گرفت و به مردم نشان مى‏داد و مى‏فرمود: «این حرام است» تا بعدها كسى ادعا نكند كه اشتباه فهمیده است. امام على علیه‏السلام مى‏فرماید: حضرت روزى ابریشم را در دست چپ و طلا را در دست راست خود گرفت. بعد دستانش را بلند كرد و فرمود: «این دو بر مذكّرهاى امت من حرام و بر مؤنث‏هاى امت من حلال است».
ج) یارى گرفتن از «تشبیه» و «همانند سازى»، آسان‏ترین روش براى فهماندن مطلب به مخاطب ـ در هر سطحى ـ است. حضرت مى‏فرمود: «دین‏باورى كه قرآن مى‏خوانَد، همانند ترنج است؛ بویى خوش و طعمى خوش دارد» یا «مؤمنى كه قرآن نمى‏خوانَد، مانندِ خرمایى است با طعمى خوش، امّا بى‏بو».
محمدكاظم بدرالدین




موضوع: موضوعات آزاد، انجمن اولیاء و مربیان ، داستانهای آموزنده، جمله های به یاد ماندنی،
ادامه مطلب
[ 1390/12/14 ] [ 01:22 ب.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]

نقش و جایگاه حضور والدین در مدرسه

نقش و جایگاه مدرسه به‌عنوان مهمترین شاخص جهت آموزش و پرورش و موفقیت دانش‌آموزان انکار ناپذیر و حیاتی است. اما نمی‌توان جایگاه والدین و ضرورت مشارکت آنها در آموزش و پرورش و موفقیت کودکان را نیز نادیده گرفت؛ نقشی حیاتی و تأثیر‌گذار که بی‌شک بدون مشارکت والدین بخشی از اهداف آموزشی و پرورشی ناکام مانده و کودکان نیمی از آموزش‌های لازم را دریافت نمی‌کنند.

پژوهشگران دپارتمان آموزش و علوم تربیتی دانشگاه میشیگان و دپارتمان آموزش و علوم تربیتی دانشگاه جان‌هاپکینز، مواردی را به عنوان نکات کلیدی برای برقراری ارتباط بیشتر و بهتر والدین و اولیای مدرسه و والدین و کودکان ارائه کرده‌اند که با آنها آشنا می‌شویم.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد دانش‌آموزان 70درصد از زمان مفید خود را خارج از منزل و عمدتاً در مدرسه و یا در مراکز آموزشی- تفریحی می‌گذرانند که این رقم خود به تنهایی گویای اهمیت برنامه‌ریزی درست برای آموزش و پرورش دانش‌آموزان است.


ادامه مطلب


موضوع: انجمن اولیاء و مربیان ،
ادامه مطلب
[ 1390/10/1 ] [ 06:17 ب.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]

هر کلاس برای یک درس!

بهتر است به جای آنکه یک کلاس درس را به گروهی از دانش آموزان اختصاص دهند و تمام درس ها را در آن کلاس تدریس کنند، هر کلاس را به یک درس اختصاص دهند و دانش آموزان در زنگ های مختلف بین این کلاس ها در حرکت باشند. همان طور که گفتیم، کلاس ادبیات


فارسی باید با کلاس ریاضی متفاوت باشد، چه از نوع تزئینات دیوارها و پوسترهای آموزشی چسبانده شده و چه از نوع چیدمان نیمکت ها.
در هر کلاس فضای بسیار زیادی به نیمکت های دانش آموزان اختصاص دارد. اما نحوه چیدمان نیمکت ها می تواند فقط به صورت سنتی آن یعنی ردیفی نباشد. هر نوع چیدمان مزیت های خاص خود را دارد و برای درس خاصی مناسب است.
چیدن نیمکت ها به صورت ردیفی از ویژگی های اساسی یک کلاس معلم محور است. در این کلاس همه دانش آموزان رو به معلم نشسته اند و معلم می تواند بر همه بچه ها نظارت کرده و آنها را به خوبی کنترل کند. این نوع چیدمان برای درس هایی که معلم از تخته بسیار زیاد استفاده می کند مفید است. هرچند در این روش دانش آموزان چندان فعال نیستند و فقط معلم بشدت فعال و مشغول تفهیم مطالب درسی به دانش آموزان است. یکی دیگر از معایب این نوع چیدمان محدود کردن دانش آموزان به کار انفرادی است. در این نوع کلاس ها که «صحبت کردن با بغل دستی» به طور کل ممنوع است، معلم باید به تنهایی اشکالات درسی تمام دانش آموزان را برطرف کند و البته دانش آموزان زیادی بیشتر وقت خود را به «در انتظار کمک معلم بودن» هدر می دهند.
برای آنکه در کلاس هایی با این نوع چیدمان دانش آموزان فعال تر باشند معلم می تواند در زمان هایی خاص از بچه ها بخواهد که در گروه های دوتایی (با بغل دستی) یا چهارتایی (با بچه های میز جلو یا پشت) کار کنند. به عنوان مثال تمرین ها را حل کنند که در این صورت میزان اشتیاق و موفقیت دانش آموزان نیز بیشتر می شود.
چیدمان U شکل؟
برای درس هایی که پایه و اساس آنها بحث های کلاسی است، بهترین چیدمان به صورت U شکل است. در این حالت همه دانش آموزان مانند افرادی هستند که در روش چیدمان ردیفی در ردیف اول می نشستند. در این روش دانش آموزان با همدیگر و با معلم ارتباط چشمی


دارند و همین مسئله موجب می شود تا بتوانند اطلاعات و ایده های خود را با سایرین به اشتراک بگذارند. اگر تعداد دانش آموزان زیاد باشد و چیدمان به شکل U شکل امکان پذیر نباشد می توان صندلی ها را به شکل چندین نیم دایره یا دایره چید، البته بهتر است در روزهای مختلف بچه ها در دایره های متفاوتی بنشینند تا فقط محدود به ارتباط با گروهی خاص نشوند.
در کلاس هایی که پایه و اساس آن کار در گروه های کوچک یا بزرگ است بهتر است به جای استفاده از نیمکت های مستطیل شکل از میزهای گرد استفاده شود و دور آن ها چهار یا پنج صندلی چید. در این روش که حس همکاری را در دانش آموزان تقویت می کند باید دانش آموزان با سطح توانایی متفاوت را در گروه ها قرار داد تا دانش آموزان قوی تر به ضعیف ترها کمک کنند تا آن ها هم درس را خوب یاد بگیرند. در این روش که از پتانسیل های دانش آموزان بیشترین استفاده را می توان کرد وظیفه «رفع اشکال» فقط به عهده معلم نیست. از طرف دیگر زمانی که دانش آموزان کارگروهی انجام می دهند شور و شوق آن ها به یادگیری بیشتر خواهد شد.






موضوع: شورای مدرسه، خدمات مشاوره ای در مدرسه، انجمن اولیاء و مربیان ، مدیریت مدرسه،
ادامه مطلب
[ 1390/08/27 ] [ 12:55 ب.ظ ] [ ساجدی مدیر وبلاگ ]
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic